neredeyim?

“new amsterdam 2008”.. hangi sayfa da, hangi satır da, kitabın başında, sonunda mıyım? gözlerim ayrı telde, kalbim başka yerde, bilmiyorum. neredeyim.. .. seversin o kelimeleri, her cümleye onlarla başlamak gelir içinden ister istemez. ama sonunu bilerek yazmakta olmaz.. ya hiç bir şey bilmiyormuş gibi sus. yada bildiğine küs bu hayatta…. Continue reading

yanlış an..

sözü söylemem, yanlış anlama. bak karşındayım, bir şey arama.. özür her halimden sana gelsin. mutluluk kalbini sarsın, feth etsin.. gittim. uzaklarda yine seni buldum. döndüm. yine karşımda kapalı penceremi gördüm.. yüzüm bilmiyorum neye benziyordu. ara sıra aynalarda yabancı birini görüyorum. yürümek eskiden böyle yormuyordu. ister istemez yollara da küsüyorum..

süre

her şey, istediğiniz gibi olsun. ben halimden gidiyorum. her şey, sevdiğiniz gibi olsun. ben kalbimden diliyorum.. aşk, yağmur damlaları.. kiminin açılmayan kapısı, bitmeyen özlem, kapanmayan yarası. anlamak için aynı yolda yürümek lazım. gölgeler de zor olur yanması.. “..benim mevsimlerim geçer baharsız..”

sesli

Ben geceyim, ben gündüzüm. yaşadığım görünür, yaşamadığımla bilmeceyim. altını üstüne getirsem dünyanın, sadece nasibimi bileceğim.. Salih efendi, efendi, efendi.. sesli düşün, gözleri kışın, daha da güzel oldu. sevdi gönül, 7 tepe İstanbul, bana da gazel oldu.. bilmediğimiz çok şey var ama öğrenmeye de korkuyoruz hayat. dertli gönülleri anlar gibi yapmak… Continue reading

TT

bu yazılmıştı. bu söylenmişti. bu geçmişten anı. yolu anlamamış. adresi bulamamış. bırak artık zannı. şu karşıda ki ancak yarin hayali.. hikayesi var ama anlatacak mı yar? kaçak öğrensen kime kar.. o kırmızı çember. uzaktadır gel der. buluşsun eller. kavuşsun gönüller.. o yaşıyor dedik ve döndük mi 6 ya. bu aralar… Continue reading

yepni

gitti istemediğim halde. sabahın ilk ışıkları kendini ele verdi. sana gelmekten vaz geçmediğim halde. üzdüm seni demek ki. telefon beni terk etti.. yeni gibi yenisi, biraz kullanılmış. hala eskisinde hevesi, neden yarı yolda bırakılmış?.. hasta olma Mustafa. hiç sırası değil. ara ver biraz karşı kıyıya. yere serileceksende, Güneşli de seril..

vira

zaman sende durmuş olmalı. gülüşün onu kandırmış olmalı. ben sözlerimi geceye bıraktım. niyetim gözlerimden okunmuş olmalı.. aklım başımda mı? yar şimdi karşımda mı? her gerçekte bir yanılma payı. istemem artık uyanmayı.. anlamayı bıraktı. anlaşılmak gerekti. rüzgarı alıp sırtına, uzaklara gitmek gerekti.. dağların ardını sormadım kimseye. kendi kendime ulaşırım dedim. belki… Continue reading

simidiye

durak adı gibi ama değil. bildiğin simitçi.. yemek olmadı mı aramam. ama aile geleneği, varsa yenecek. bir dönem kırmıştım aile baskılarını. yavaş yavaş yine yeniden kanıma girdiler. kendinimi öldüreceksin? can boğazdan gelir. açlıktan öleceksin, gibi iğneleyici sözlerle bağımlı hale geliyorsun.. insan açken daha mutlu aslında. hatırlıyorsun o zamanları ama iradeyi… Continue reading