durak adı gibi ama değil. bildiğin simitçi..

yemek olmadı mı aramam. ama aile geleneği, varsa yenecek. bir dönem kırmıştım aile baskılarını. yavaş yavaş yine yeniden kanıma girdiler. kendinimi öldüreceksin? can boğazdan gelir. açlıktan öleceksin, gibi iğneleyici sözlerle bağımlı hale geliyorsun.. insan açken daha mutlu aslında. hatırlıyorsun o zamanları ama iradeyi tam sağlama alacakken yine bir yerden golü yiyorsun.. 28.7.2019

saatim durmuş, gözlerim solmuş, hayaller unutulmuş, kalbim nerede? ben neden değilim, onun attığı yerde?.. 29.7.2019

bildim demek için, çok okumak yeter mi? gördüm demek için, sadece bakmak yeter mi? bildiğini, gördüğünü körü körüne savunma. ne baktın, ne okudun? kim bilir kimlerin yoluna savruldun?..

kimse bilmezden gelmez. rüzgarın kalbi durmaz. sevdanın karası yazıldı. tüm sevdalılar anıldı..

sahipli tekrarlar..

mirasım yok. işte benden kalan sadece bunlar. bildiğim çok. ama söyleyemem. herkes artık bilenlerden..

gitmemi bekleyen, saatler geri kalsın. uyanmamı isteyen, gölgelere güneş çalsın. yağmurlu günlerimi bıraktım sanma. her zaman kinden çok ihtiyacım var damlalara..

gözümüz, sözümüz kaldı geride. aklımın yolcusu, gönlümün hancısı nerede..

sessiz kal Mustafa. sakin ve sabırlı ol. bilmeyenler bu tarafa. niyetimiz hayırlı yol..

zamanı tükettik ama sahibi değiliz. manayı terkettik ama hakimi gibiyiz. yaşadık ve öldük, neyse ki temiz kalbimiz..

“ben bende değilim..”

sözüm geceye aldırış etmeyene. yol benim değil. söz bende değil. gerçekler farklı pencerede..

böylesi daha iyi. eğlenceyi kaçırdık. unut artık okunmayı. ölçüyü kaçırdık..

başka gökyüzü yok, gül yüzünü saymazsak. başka gök kuşağı yok, gözlerine bakmazsak. seni güneşin yağmurla buluştuğu vakit bekliyorum. seni göreceğimiz yok, yağmur olup üzerine yağmazsak..

30.7.2019

sonunda, gözler görmüş olacak. yağmurdan başka kaçış yolu yok. sonunda, kalbin anlamış olacak. aşkta varış yolu yok..

yalanlar söyledim kendime, kendime geldim. rüzgar deli esti yine, kendime geldim. rotasız kaldığım yönde, kendime geldim. yağmurlu her günde, kendime geldim..

31.7.2019

bırakma sabahları huysuz olmayı, efeler gibi duvarlara omuz atmayı. uykunu alamadın mı daha? cezası kaldı duvarlara. belkide bizi yoran değişen şartlar. belkide beklediğin, gelmeyen kartlar. ve belki de yorulduk demek abartı. hazır değilsin. kondisyon yok. rölanti de yaşadın sen hayatı..

son kapıda kapandı artık. sonunda uzaklar anlamına kavuştu. sanki bitmeyen zamanı istedik. bekledik. beklettik. hayaller göçtü..

01.08.2019

Ataköy – Bostanci gidiş dönüş..

Kapalı kapılar ardında sessizliğinin yansımaları var. geçmişten gelen gözler karşımda. daha on beş yaşında. sonuna kadar açılmış onu doğrulamamı bekliyor ve ardına bakmadan gidiyor..

söz anlyana dek özür..

02.08.2019

Bu olmayışın sebebi derde alışmak mı? uzakları sevip kağıt kalemle konuşmak mı?..

kaybolmuş hikayelerinin arasında kalbim. kısaltılmış cümlelerin içinde atıyor. güneşin takipsizliğinden istiyorum. biriktirdiğim gölgeler artık kalbimden kaçıyor..

04.08.2019