kimse duymasın, az sessiz olalım. deneme bir, iki fısıltı..

savaş mı var? ganimet mi toplandı? kitabın hangi sayfasındayız? söylese de okuyanlar. her şey yalandı, der yine inanmayız..

kelimelerimi duyduğun gibi mi söyledim acaba? gözümden yaş dökerken belki de sana geliyor kahkaha..

herkesin yağmura gidişi farklı. seven, gözünü, gönlünü açar. sevip temkinli olan şemsiyesini. korkan, başladığı gibi kaçar. korkmayan, başına dert açar..

ben söylerim, derdim kadar. sen söyle, en güzeli. yağmurda duyduğum kadar. yağarsa, en güzeli..

adanla başladı, adına döndü ezgiler. önce defter sayfalarına sonra bilgisayarda devam etti gel-gitler. uzun yürüyüşlerimin misafiri oldular, sonrasında hatırladığım. ya da rüzgara bıraktığım. başlarda ikili, dörtlü satırlar. çoğaldıkça imzasını bile atarlar.. Mustafa Şahin 2019 classical.. 🙂 1998..