defterlerim vardı benim sayfalarına şiirler yazdığım. bir oda dolusu insanın yanında yalnızlığımı paylaştığım. halimiz yolculuk. sonunu kestiremediğim. kâh rüzgar savurdu, kâh yağmur alıkoydu. kâh da güneş yolu unutturdu. ama yola devam ediyoruz. bir kalem var, bir kağıt. “yaz beni yarim, yarim..” diyerek devam ediyoruz. güzel insanlara özellikle, hiç bir şeye zarar vermemek arzusuyla devam ediyoruz.