hani yağmur, fırtına? gönül düştü yollara. varsın. Antep, Adıyaman’ a. varsın. bitmeyen bahara..

gidiyorum. kendi başımın etini yiyerek. gidiyorum. kalbimi, seni dinleyerek. hatalarımı yüzüme vurmadın bugün. gidiyorum. yağmuru, gölgeleri özleyerek..

al beni benden, istediğin sadece şiirse. gönül bu dinlemeden, sever sessizce..

kimi duymalıyım? ne anlattılar bu güne kadar? kime uymalıyım? yalnızlık sattılar gidene kadar..

Fazla mesai..

gözlerim görmüyor, yağmurdan başkasını. hiç kimse bilmiyor, özledim aşkısını..

bana bakma, zafer hep senindi. o günse suçlu, değişen gölgelerimdi..